نمایشگر دسته ای مطالب نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

بررسی روش های درمان پایدار لکنت زبان

بررسی روش های درمان پایدار لکنت زبان


بررسی روش های درمان پایدار لکنت زبان

1-آسیب ( لکنت ذهنی)

آنچه را که در لکنت زبان باید به عنوان آسیب معرفی نمود همان ذهن شرطی شده است

2-واکنش به آسیب ( لکنت ظاهری )

عمل لکنت کردن، واکنش به آسیب است

آنچه ما در ظاهر فرد لکنت دار مشاهده می کنیم، در واقع واکنش به ذهنیت شرطی شده است

3- تغییرات دیدگاهی

لکنت زبان به تدریج سبب تغییرات منفی در اارتباطات، معیار:منطق، شخصیت و زندگی شخص می شود.

 

جنبه های فوق آنچنان در هم تنیده شده اند که تفکیک آنها از یکدیگر غیر ممکن است و نمی توان هر یک را به تنهایی مهار کرد. به عنوان مثال اگر بخواهیم درمان را بر روی لکنت ظاهری متمرکز کنیم، ممکن است ناظر بهبود های نسبی ناپایدار و موقتی در شخص باشیم، ولی دو جنبه دیگر( آسیب ودیدگاهها ) مرتب لکنت ظاهری را فرا می خوانند تا آن را به واکنش وادارند.

 

بسیاری از متخصصان، لکنت زبان را فقط در لب و دهان و ظاهر فرد لکنت دار جستجو می کنند و بر این اساس، تمرین هائی ارائه می دهند. این تمرینات ممکن است در برخی تاثیر روانی موقتی ایجاد کند و سبب کاهش لکنت ظاهری شخص گردد ولی به علت وجود جنبه ی آسیب و جنبه ی تغییرات دیدگاهی ، لکنت ظاهری بعد از مدتی بازگشت می یاید.

 

 

اجازه دهید دراین جا نگاهی بیندازیم به روشهای  مرسوم درمان لکنت زبان و ببینیم کدام یک از آنها جنبه های سه گانه درمان را نشانه رفته اند.

1- دارو درمانی و رژیم غذایی:

آیا هیچ دارو و یا غذایی وجوددارد که بتواند 3 جنبه درمان لکنت زبان را اصلاح کند؟

-آیا دارو می تواند حافظه  ی شخص را نسبت به موقعیت های خاص گفتاری اش تغییر دهد؟

تردیدی نیست که داروهای شل کننده عضلات و ضداضطراب می تواند به طور موقت بر لکنت ظاهری شخص تاثیر گذارند. ولی آیا قادرند ارتباطات ودیدگاه شخص را دگرگون سازند؟

معلوم است بعد از قطع دارو ویا پایان دوره تاثیر دارو، مشکلات گفتاری نیز بازگشت می یابد.

تنها چیزی که برای او باقی می ماند،خاطره افسوس بار کاهش لکنت است که وقتی به آن می اندیشد احساس می کند از آن دوران خوشش آمده... همین.

در بهترین شرایط « احساس خوش آمدن افسوس بار » می تواند حاصل دارو درمانی برای لکنت زبان باشد.

- در طول دوران حرفه ای خود هرگز ندیده ام فرد لکنت دار بزرگسالی در اثر مصرف دارو بهبود یافته  باشد. کسانی هم که چنین ادعایی کرده اند بعد از تحقیق معلوم شده که همچنان لکنت دارند و یا دسترسی به افراد بهبود یافته غیر ممکن بوده است.

 

2-هیپنوتیزم ،دستگاههای ضد لکنت ،لیزر درمانی و .....

-هیپنوتیزم به مفهوم تمرکزذهن وخواب رفتن مصنوعی است .حدود 30 سال پیش با نویسنده کتاب « معالجه لکنت زبان به وسیله هیپنوتیزم » مرحوم شعبان طاووسی (استاد کابوک ) آشنا شده و سپس در همین زمینه به مدت یک سال با وی همکاری کردم و آنچه در این زمینه آموختم چنین بود:

  - تا زمانی که شخص لکنت دار ( حتی شدیدترین آن ها ) در حال هیپنوزبود، گفتاری بسیار روان و عادی داشت ولی به تناسب بیدار شدن و هوشیاری و به کار افتادن حافظه و مشخصات شخصیتی، لکنت او کاملاً بازگشت می یافت.

-بهترین خاصیت هیپنوتیزم را می توان یک سرگرمی شبانه توصیف کرد.

- تا به حال هیچ گزارش معتبری مبنی بر مفید بودن هیپنوتیزم در امر درمان لکنت زبان منتشر نشده است.

-شاید بسیاری در تبلیغات خود ادعا کنند که قادرند با هیپنوتیزم لکنت را کاهش دهند یا حتی بهبود  بخشند اما تا به حال چنین معجزه ای رخ نداده است زیرا لکنت با تلقین نیامده تا بتوان آن را با تلقین هنگام هیپنوتیزم از بین برد.

 

دستگاههای ضد لکنت زبان

در مورد دستگاههای ضد لکنت در کتاب راز لکنت زبان و همچنین در وب سایت www.farahmandpour.com  به تفصیل صحبت شده است.

 

لیزر درمانی

از کسانی که می خواهند لکنت زبان را با لیزر درمان کنند ( مانند برخی اساتید دانشگاه اصفهان ) باید پرسید: شما لیزر را به کدام عضو فرد لکنت دار وصل می کنید که سبب درمان سه جنبه لکنت می شود؟

بسیاری از دوستان گروه درمان معتقدند که اینگونه صحبت ها نوعی به سخره گرفتن افراد لکنت دار تلقی می شود.

 

3-تمرینات یک سو برتری نیمکره  های مغز:

عده ای از برجسته ترین  نظریه پردازان غربی علت وجود لکنت زبان را مسلط نبودن نیمکره چپ مغز به نیمکره راست می دانند.

آنان معتقدند که اگر مدتی از اندام های چپ بدن (پا، دست و چشم ) استفاده نشود در نتیجه نیمکره راست تضعیف شده و نیمکره چپ به برتری می رسد و فرآیند چنین دیدگاهی منجر به درمان لکنت شخص می گردد.

چرا نظریه فوق نمی تواند صحت داشته باشد:

تا به حال هیچ گزارش معتبری دیده نشده است که شخص  لکنت داری با بستن دست و پا وچشم چپ بهبود داشته باشد.

لکنت زبان عارضه ای است اکتسابی که در سنسین  2 تا 6 سالگی می تواند به وجود بیاید. تصور کنید لکنت کودک 5 ساله ای در اثریک  فشار روانی( ترسیدن از گربه) آغاز میشود. پرسش این است اگر نیمکره چپ مغز او به خوبی برتری نداشته پس چرا بعد از فشار روانی فقدان برتری نیمکره سمت چپ سبب لکنت او نگردیده است؟

اگر فقدان برتری نیمکره چپ مغز صحت داشته باشد پس چگونه ممکن است که فقط گفتار شخص را در بر میگیرد؟ چرا هیچ تاثیری بر کارکرد دیگر اندامها (دست و پا و چشم ) ندارد؟

بستن دست و پا و چشم چه تاثیری می تواند بر جنبه های درمان بگذارد؟ چگونه دیدگاههای شخص را تغییر می دهد؟ چگونه آسیب شزطی شده را اصلاح می کند؟ چگونه واکنش (لکنت ظاهری) را روان می کند؟

4- تمرینات مرسوم در درمان لکنت زبان:

    دقت داشته باشید که لازمه اصلاح سه جنبه ی درمان ( آسیب، واکنش، تغییرات دیدگاهی ) در گفتار عادی و روزمره ی شخص و در شرایط و ارتباطات طبیعی و روزمره او نهفته است، نه در گفتاری  غیر طبیعی و استریلیزه و یا آزمایشگاهی

این بدان معنا است که در روند درمان خود شخص است که باید درمان شود تا شرایط خاص او به شرایط عادی تبدیل شود و....

و اما تمرینات معمول

کشیدن صداها : آ........ 40 ثانیه

خواندن متن کتاب ، روزنامه و.....

گفتن کلماتی که صدای اول آنها صداهای خاص باشد: باران - بادبزن ، بهرام، بستنی و..... با این هدف که ترس شخص از صدای ب بریزد

صحبت کردن مقابل آیینه

صحبت کردن مثل آدم ماشینی

وانواع توصیه ها

شهامت داشته باش

نفس عمیق بگیر و برو جلو

امتناع از بیان کلمات مشکل

 

طراحان اینگونه  تمرینات وتوصیه ها باید بتوانند به این پرسش پاسخ دهند

(( با این ها چگونه جنبه های درمان اصلاح می شوند؟ جای گفتار طبیعی در شرایط طبیعی چه می شود؟ ))

 

 

نتیجه :

بی تردید نمی توان ادعا کرد کدام یک از روش های درمان موجود بهتر است، ولی با اطمینان می توان گفت که یک روش درمان پایدار لکنت زبان ( بزرگسالان ) باید برای هر یک از جنبه های زیر برنامه ریزی مشخص و هدفمندی داشته باشد.

-آسیب ( لکنت زبان ذهنی )

- واکنش ( لکنت زبان ظاهری )

-تغییرات دیدگاهی ( تاثیر لکنت بر دیدگاه ،ارتباطات ، احساس و... )

درمان به مفهوم اصلاح جنبه های فوق ومتحول شدن شخص لکنت دار است. درمان یعنی آزادی از زندان چون و چرا ها و شرایط خاص، یعنی آن که مرکز ثقل شخص به خود او بازگردد....

 

منبع=www.language-speech.mihanblog.com